Ο καιρός της παρούσης ζωής παρέρχεται ανεπαίσθητα, αθόρυβα και το
ποινικόν κάθε ανθρώπου βαρύνεται με την πάροδον του χρόνου, χωρίς τούτο
να γίνεται αντιληπτόν απ’ αυτόν τον ίδιον. Κάποια ημέρα θα το εννοήση
και θα απορήση και θα είπη: Άράγε που ήταν τόσα αμαρτήματα συναγμένα και
εγά ο τάλας τα ηγνόουν; Οίμοι, τον ταλαίπωρον, τι με περιμένουν τώρα!
Πως θα περάσω τα τελώνια!
Εγγραφή σε:
Σχόλια ανάρτησης (Atom)
Δημοφιλείς αναρτήσεις τίς τελευταίες 7 ημέρες
-
Ο Βελονισμός υπό το πρίσμα της ιατρικής επιστήμης του Αθανασίου Β. Αβραμίδη, καρδιολόγου - καθηγητού Παθολογία...
-
Η Ιερά Επισκοπή Μπραζαβίλ –Γκαμπόν παραβλέποντας!!!!! ανακοινώσεις τόσο της Ιεράς Συνόδου όσο και πολλών Μητροπόλεων γι...
-
Κλείνοντας λοιπόν αυτά τα λόγια περί ευχελαίου, να γιατί θα διηγηθώ για την πνευματική μάχη της Σουροτσίκας, ( υποκ...
-
Ὁ Ὅσιος Ἰσίδωρος ο Πηλουσιώτης (Ἑορτὴ Ἰσίδωρος, Ἰσιδώρα) Ὁ Ὅσιος Ἰσίδωρος ὁ Πηλουσιώτης ἐγεννήθηκε στὴν Αἴγυπτο περὶ τὸ 360 μ.Χ. ἀπ...

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου