Ο καιρός της παρούσης ζωής παρέρχεται ανεπαίσθητα, αθόρυβα και το
ποινικόν κάθε ανθρώπου βαρύνεται με την πάροδον του χρόνου, χωρίς τούτο
να γίνεται αντιληπτόν απ’ αυτόν τον ίδιον. Κάποια ημέρα θα το εννοήση
και θα απορήση και θα είπη: Άράγε που ήταν τόσα αμαρτήματα συναγμένα και
εγά ο τάλας τα ηγνόουν; Οίμοι, τον ταλαίπωρον, τι με περιμένουν τώρα!
Πως θα περάσω τα τελώνια!
Εγγραφή σε:
Σχόλια ανάρτησης (Atom)
Δημοφιλείς αναρτήσεις τίς τελευταίες 7 ημέρες
-
Ἁγίου Ἀμφιλοχίου, Ἐπισκόπου Ἰκονίου Ἡμέρα χαρᾶς καὶ εὐφρο...
-
Πρωτ. Στεφάνου Ἀναγνωστόπουλου Ἀλλά καί ὁ πιστός ἀγωνιζόμενος χριστιανός, πού βιώνει ἀπλανῶς τήν ἐνέργεια τῆς Νοερ...
-
Γράφει ο Πρωτοπρεσβύτερος Γεώργιος Μεταλληνός, Ομ. Καθηγητής Πανεπιστημίου Αθηνών Σεβαστοί πατέρες, ἀγ...
-
Ποιά εἴδους ἑνότητα τῶν χριστιανῶν θέλει ὁ Θεός; (Ἱερά Μητρόπολη Πειραιῶς) ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΠΕΙΡΑΙΩΣ ΓΡΑΦΕΙΟ Ε...
-
Γέροντας Γερμανός Σταυροβουνιώτης Παραπονιέσαι ότι δεν σου συμπεριφέρονται καλά αυτοί με τους οποίους συναναστρέφε...
-
Μητροπολίτης Ναυπάκτου και Αγίου Βλασίου ΙΕΡΟΘΕΟΣ Όταν επισκέπτεται τον τόπο μας ένας αξιωματούχος, ακολουθεί συνήθως η ...
-
Λίτσα Ἰ. Χατζηφώτη , ΒΙΒΛΙΟΚΡΙΣΙΑ Πρωτοπρεσβυτέρου Ἀναστ. Κ. Γκοτσοπούλου: Ἡ Ἐκκλη...
-
Θα σας πω κάτι που είδε μια κυρία. Ήταν μία αγιασμένη ψυχή, που την έλεγαν κα Σεβαστή. Ήταν χήρα καί είχε μ...
-
ΠΟΙΜΑΝΤΟΡΙΚΗ ΕΓΚΥΚΛΙΟΣ (ὑπ’ ἀριθ. 155/2017) Πρός Τόν Ἱερόν Κλῆρον καί τόν Χριστώνυμον Λαόν τῆς καθ΄ ἡμ...

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου