Πολύ
απλά, διότι η ευτυχία και η ευχαρίστηση κάνουν τον άνθρωπο να συνηθίζει
να ικανοποιείται με τα επίγεια αγαθά, ενώ ο πόνος και τα βάσανα ωθούν
τον άνθρωπο ν΄αναζητά μια πιο βαθιά χαρά, πέρα
απο τους περιορισμούς του κόσμου τούτου. Αυτή τη στιγμή πονάω αρκετά
και επικαλούμαι το όνομα του Ιησού Χριστού· όχι απαραιτήτως για να
ανακουφίσει τον πόνο αλλά για να είναι μαζί μου, όσο χρόνο υποφέρω, ο
Χριστός - ο μόνος που μας βοηθά να υπερβούμε αυτόν τον κόσμο - και για
να γίνει το θέλημα Του σε εμένα. Όμως σε στιγμές απόλαυσης δεν Τον
επικαλούμαι: τότε είμαι ικανοποιημένος με όσα έχω και νομίζω ότι δεν
χρειάζομαι περισσότερα.
Εγγραφή σε:
Σχόλια ανάρτησης (Atom)
Δημοφιλείς αναρτήσεις τίς τελευταίες 7 ημέρες
-
Ο Βελονισμός υπό το πρίσμα της ιατρικής επιστήμης του Αθανασίου Β. Αβραμίδη, καρδιολόγου - καθηγητού Παθολογία...
-
Η Ιερά Επισκοπή Μπραζαβίλ –Γκαμπόν παραβλέποντας!!!!! ανακοινώσεις τόσο της Ιεράς Συνόδου όσο και πολλών Μητροπόλεων γι...
-
Κλείνοντας λοιπόν αυτά τα λόγια περί ευχελαίου, να γιατί θα διηγηθώ για την πνευματική μάχη της Σουροτσίκας, ( υποκ...
-
Ὁ Ὅσιος Ἰσίδωρος ο Πηλουσιώτης (Ἑορτὴ Ἰσίδωρος, Ἰσιδώρα) Ὁ Ὅσιος Ἰσίδωρος ὁ Πηλουσιώτης ἐγεννήθηκε στὴν Αἴγυπτο περὶ τὸ 360 μ.Χ. ἀπ...

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου